ik bin, van hier
tot gunterwijd
een straot,
in stêên gedocht
op hêêle nôôte grôôt gebrocht,
bij naom geroepe
voor ik wis
da hêêl veul jaor
nie veul, mar effe
en daornao verleje is,
dan wôôn ik in
een stille straot
op zand en stêêne
vol verstomde keinderpraot,
tegelijk lop ik
in zeuve slôôte
waor gien waoter
deurhêên vloei,
ik kik deur
waor de leste weind
deur woei
veulal zit ik allêên
op duuzend stoele
êên voor êên
aon taofels waor
ut blad ontbrik
en luster dan naor,
ikke pikke porregie de
mêêster het een snorregie
de mêêster het een sik
af bin ik.
AvI